کارفرما: جناب آقای راستکار
متراژ زمین: ۴۰۰ مترمربع
متراژ بنا: ۱۴۰ مترمربع (سه خواب، دو خواب مستر)
منطقه: سهیلیه - سپیدار
سبک: مینیمال
استخر: دارد (فضای باز)
اسکلت: فلزی
معرفی ویلای مینیمال سهیلیه سپیدار
ویلای چنار پروژه‌ای ویلایی با زیربنای حدود ۱۴۰ مترمربع در زمینی به مساحت ۴۰۰ مترمربع در منطقه سپیدار سهیلیه است که با رویکردی مدرن، فلت و مینیمال شکل گرفته است. ایده اصلی طراحی، نه صرفاً ایجاد یک بنای جدید، بلکه شکل‌دادن به معماری در هماهنگی با عناصر طبیعی موجود در سایت بوده است.
مهم‌ترین ویژگی زمین، وجود چند درخت چنار قدیمی و تنومند بود؛ درختانی که حفظ آن‌ها از ابتدای طراحی به‌عنوان یک الزام و در عین حال یک فرصت معماری تعریف شد. چالش اصلی پروژه این بود که درختان صرفاً به‌عنوان عناصر باقی‌مانده در محوطه حفظ نشوند، بلکه به بخشی از سازماندهی فضایی و هویت معماری ویلا تبدیل شوند.
سازماندهی پلان و ارتباط با فضای سبز
پلان ویلا شامل سه اتاق‌خواب، دو اتاق مستر، فضاهای عمومی و آشپزخانه است و سازماندهی آن بر مبنای ایجاد ارتباط مستقیم میان فضاهای داخلی و حیاط‌های سبز شکل گرفته است.
دوتا از درختان موجود در بخش میانی سایت و درون یک حیاط خلوت دل‌باز قرار گرفتند. این فضای سبز به‌صورت یک فضای تنفسی در قلب پلان عمل می‌کند و از طریق بازشوهای شیشه‌ای قدی، ارتباط بصری مستقیمی با فضای پذیرایی ایجاد می‌کند. به این ترتیب، درختان قدیمی از پشت دیوارهای بنا پنهان نشده‌اند، بلکه به بخشی از منظر داخلی خانه تبدیل شده‌اند و حضور طبیعت در فضای نشیمن را پررنگ می‌کنند.
همچنین جانمایی این حیاط خلوت، علاوه بر ایجاد فضای سبز، در تأمین نور طبیعی یکی از اتاق‌خواب‌ها نیز نقش دارد.
در انتهای بنا نیز یکی دیگر از درختان قدیمی در یک نورگیر خطی حفظ شده است. این فضای باز ضمن تأمین نور طبیعی برای دو اتاق‌خواب، یک فضای کوچک و خصوصی برای خلوت و ارتباط مستقیم با فضای سبز ایجاد می‌کند. در نتیجه، عملکرد نورگیری، تهویه و کیفیت فضایی، هم‌زمان با حفظ درخت موجود در سایت تأمین شده است.
این رویکرد باعث شده مرز میان فضای داخلی و محوطه تا حد زیادی کم‌رنگ شود؛ به‌گونه‌ای که نشستن در فضای پذیرایی و تماشای درختان قدیمی حیاط خلوت، یا مشاهده فضای سبز و چشم‌انداز استخر روباز، بخشی از تجربه روزمره سکونت در این ویلا باشد.
فرم و پوسته معماری؛ ترکیب میکروسمنت و چوب
فرم بنا با رویکردی ساده، خالص و معاصر شکل گرفته است. تلاش شده از پیچیدگی‌های غیرضروری در حجم کاسته شود و در عوض، تناسبات، عمق نما و ترکیب متریال‌ها عامل اصلی شکل‌گیری هویت بصری پروژه باشند.
در طراحی پوسته خارجی، ترکیبی از میکروسمنت سفید و چوب به کار گرفته شده است. زمینه روشن و یکپارچه میکروسمنت در کنار گرمای چوب، تعادل میان سادگی مدرن و حس طبیعی و صمیمی ویلا را ایجاد می‌کند.
در دیوار ورودی، فرم کیت‌کتی عمودی علاوه بر ایجاد سایه و عمق، با ایجاد شکست نور و سایه در طول روز، از یکنواختی سطح سفید نما جلوگیری کرده و به ورودی هویت بیشتری می‌دهد. در ادامه این ترکیب، یک فلاورباکس در محدوده ورودی قرار گرفته که با حضور پوشش گیاهی، عنصر زنده و طبیعی دیگری را به پوسته معماری اضافه می‌کند.
چالش‌های طراحی و اجرای پروژه
۱. حفظ درختان کهن موجود در زمین
اصلی‌ترین چالش پروژه، حفظ درختان قدیمی موجود در زمین و تبدیل آن‌ها به بخشی از نقاط قوت معماری بود. این مسئله مستقیماً بر سازماندهی پلان، محل نورگیرها، حیاط خلوت‌ها و ارتباط میان فضاهای داخلی و خارجی تأثیر گذاشت.
۲. طراحی و اجرای کنسول پیش‌آمده در نما
چالش دوم، طراحی و اجرای کنسول پیش‌آمده در فرم نما و دستیابی به هماهنگی، تراز و تناسب دقیق در دو سوی حجم بود؛ موضوعی که به دلیل سادگی فرم، کوچک‌ترین ناهماهنگی در آن می‌توانست بر خوانایی کلی نما تأثیرگذار باشد.
جمع‌بندی
در نهایت، «ویلای چنار» تلاشی است برای اینکه معماری به‌جای حذف عناصر طبیعی موجود، خود را با آن‌ها تطبیق دهد؛ پروژه‌ای که در آن درختان قدیمی نه مانعی برای طراحی، بلکه نقطه آغاز شکل‌گیری پلان و هویت اصلی بنای ویلای مینیمال سهیلیه سپیدار بوده‌اند.
نظرات و سوالات